Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów '1966' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Motoryzacja forum
    • Ogólnie o samochodach
    • Nasze pojazdy
    • Zakup samochodu - jakie auto kupić?
    • Ubezpieczenie OC, AC, NNW, Assistance
    • Testy samochodów
    • Niusy motoryzacyjne
    • Tuning
    • Własny biznes
    • Prawo w motoryzacji
    • Bezpieczeństwo na drodze
    • Forum 4x4, Terenowe, Off-road, Pick up
    • Samochody zabytkowe
    • Forum Caravaning
    • Sprzęt elektroniczny i soft
  • Problemy techniczne
    • Alufelgi, felgi i opony
    • Silnik, układ napędowy, chłodzenia i paliwowy
    • Podwozie, zawieszenie, układ kierowniczy i hamulcowy
    • Wnętrze samochodu, wentylacja, klimatyzacja
    • Elektryka i elektronika samochodowa
    • Diagnostyka samochodowa
    • Zrób to sam
    • Instalacje gazowe, LPG, CNG
    • Nadwozie, karoseria, oświetlenie, lakier
    • Inne problemy techniczne
  • Auto Forum
    • Forum Alfa Romeo
    • Forum Audi
    • Forum BMW
    • Forum Citroën
    • Forum Chevrolet i Daewoo
    • Forum Chrysler, Dodge i Plymouth
    • Forum Dacia
    • Forum Fiat
    • Forum Ford
    • Forum Honda
    • Forum Hyundai
    • Forum Jaguar
    • Forum Jeep
    • Forum Kia
    • Forum Lancia
    • Forum Land Rover i Range Rover
    • Forum Lexus
    • Forum Mazda
    • Forum Mercedes
    • Forum MINI
    • Forum Mitsubishi
    • Forum Nissan
    • Forum Opel
    • Forum Peugeot
    • Forum Porsche
    • Forum Renault
    • Forum Rover
    • Forum SAAB
    • Forum Seat
    • Forum Skoda
    • Forum SMART
    • Forum Subaru
    • Forum Suzuki
    • Forum Toyota
    • Forum Volkswagen
    • Forum Volvo
    • Exotic Cars
  • Skutery, motory, motocykle i inne jednoślady
    • Forum Jednoślady: motocykle, skutery, rowery
  • Sporty motorowe
    • Sporty motorowe
  • Pojazdy użytkowe
    • Forum Pojazdów Użytkowych
  • Virtual Tuning i Manga Cars
    • Forum Virtual Tuning - VT
    • Forum Manga Cars - Pixel Cars
  • Modelarstwo Samochodowe
    • Forum Modelarstwa Samochodowego
  • Rysowane Samochody
    • Ogólnie o rysowaniu
    • Stock
    • Tun
    • RS Concept
    • Zawody
  • Inne
    • Konkursy na forum
    • Przywitaj się :)
    • Hydepark
    • Fotografia
    • Auto Filmy: filmy motoryzacyjne
    • Auto tapety, gry i wygaszacze motoryzacyjne
    • Zloty, imprezy, targi motoryzacyjne
    • Sprawy organizacyjne
  • Ogłoszenia motoryzacyjne
    • Giełda samochodowa
    • Giełda części
    • Usługi motoryzacyjne
    • Praca w motoryzacji
    • Pozostałe motoryzacyjne
    • Ogłoszenia drobne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników


Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


Profil Facebook


Profil Twitter


Strona internetowa


GG


Skype


Mój samochód


Lokalizacja


Prawko od


Zainteresowania


Profesja


Kilka słów o mnie

Znaleziono 26 wyników

  1. Lamborghini Miura P400 Lamborghini Miura P400 to samochód sportowy firmy Lamborghini produkowany w latach 1966-1969. Model ten został zaprojektowany przez Marcello Gandiniego. Lamborghini Miura P400 Prototipo '1966: Prototyp Miury został po raz pierwszy zaprezentowany podczas Geneva Motor Show w marcu 1966 roku. Miura była dwumiejscowym samochodem sportowym z umieszczonym centralnie silnikiem, który napędzał tylne koła. Lamborghini Miura P400 '1966–69: Do napędu Miury P400 posłużył silnik znany z modelu 400GT. Silnik V12 o pojemnosći 3,9 l (3917 cm3) osiągał moc 350 KM przy 7000 obr/min. Maksymalny moment obrotowy wynosił 367 Nm przy 5100 obr/min. Miura P400 przyspieszała 0-100 km/h w 6,7 s. Prędkość maksymalna wynosiła 275 km/h. W latach 1966-1969 wyprodukowano 475 sztuk Miury P400. W kolejnych latach model ten był modyfikowany. Powstały wersje 400S, P400 SV, Miura Jota. Powstał nawet prototyp wersji Roadster, który nie wszedł jednak do produkcji. W sumie powstało. W sumie do 1973 roku powstało 764 egzemplarze Miury.
  2. Dodge Charger I Dodge Charger był odpowiedzią Dodge’a na nową modę samochodów typu muscle car zapoczątkowaną przez Pontiaca GTO. Bazą dla Chargera był średniej wielkości Dodge Coronet oparty na płycie podłogowej Chrysler B-body. Pierwszy model zjechał z taśm produkcyjnych w 1966 roku, cechował się 2-drzwiowym nadwoziem typu fastback. Produkcję Chargera zakończono w 1978, powstały cztery generacje modelu. Ostatnia z nich oparta została na Chryslerze Cordoba. Dodge Charger 383 '1966: I generacja: 1966 Pierwsza generacja dostępna była na rynku w latach 1966-67. Jedyna oferowana wersja nadwoziowa to 2-drzwiowy fastback. Pojazd cechował się obracanymi o 180° przednimi reflektorami - po wyłączeniu chowały się one za atrapą chłodnicy. Na gamę silnikową składały się benzynowe jednostki V8: 5.2 (316), 5.9 (361) i 7.0 (426 HEMI). Powstało 468 egzemplarzy rocznika 1966 z silnikiem 426 HEMI. Rozstaw osi Chargera I generacji wynosił 2972 mm, długość nadwozia zaś 5171 mm. Dodge Charger 383 '1966: Dodge Charger 426 Hemi '1966: 1967 Dla rocznika 1967 przygotowano zestaw niewielkich zmian, dotyczyły one głównie nadwozia. Do gamy silnikowej dodano silnik V8 7.2 (440) Magnum o mocy 380 KM (280 kW) i momencie obrotowym 654 Nm, wyposażony był on w 4-gardzielowy gaźnik. Jednostka 5.9 (361) o mocy 269 KM (170 kW) i momencie obrotowym 515 Nm została zastąpiona przez większą 6.3 (383) o mocy 330 KM (242 kW) i maksymalnym momencie 576 Nm. Bazowy motor V8 5.2 (316) z 2-gardzielowym gaźnikiem generował moc 233 KM (170 kW) i maksymalny moment obrotowy 461 Nm. Topowa odmiana 426 HEMI cechowała się mocą maksymalną 431 KM (317 kW) i momentem obrotowym 664 Nm. Poziom sprzedaży rocznika 1967 spadł w porównaniu z debiutanckim o prawie połowę - nabywców znalazło 15 788 egzemplarzy. Źródło: Wikipedia Dodge Charger '1967: Dodge Charger R/T 426 Hemi '1967:
  3. Lamborghini 400 GT 2+2 Lamborghini 400 GT 2+2 jest sportowym coupe firmy Lamborghini z miejscami w układzie 2+2. Jest to następca modelu 350 GT. Model ten po raz pierwszy został zaprezentowany w marcu 1966 roku w Genewie. W 3 lata po założeniu firmy, zarząd podjął decyzję o zbudowaniu 4-osobowego samochodu w oparciu o nadwozie i podwozie 350 GT, wykorzystując nowy silnik o pojemności 3,9 l. W ten sposób powstał 400 GT 2+2. Dokładniej mówiąc nadwozie i podwozie pochodzi od 400 GT, który z kolei bazuje na podzespołach 350 GT. Opisywany pojazd oraz jego brat 400 GT powstawały bowiem równolegle. Oba razem z Miurą zostały zaprezentowane na Salonie w Genewie w 1966 r. 400 GT to był duży samochód, więc nie trzeba było go powiększać, by w środku zmieściły się 4 osoby. Ma ponad 460 cm długości. Po prostu za oparciami przednich foteli wygospodarowano miejsce na kanapę przedzieloną wysokim podłokietnikiem. Stało się to kosztem bagażnika, który praktycznie zniknął. Na tylnej kanapie jak to zwykle bywa w coupe 2+2, nie mogli siedzieć ludzie zbyt puszyści i wysocy, pomimo podwyższenia dachu w stosunku do 400 GT. Nie było natomiast problemu z miejscem na nogi, czego nie da się powiedzieć o następcy tego samochodu, czyli Islero. Fotele wykonano z wysokogatunkowej skóry, a elementy konsoli centralnej oraz kierownicę z drewna. Aby obniżyć koszty samochodu ramę oraz nadwozie wykonano ze stali. Jedyną zewnętrzną zmianą było "rozdwojenie" przednich świateł. Zmieniono nieco charakterystykę zawieszenia czyniąc go bardziej miękkim, komfortowym. Silnik 400 GT 2+2 to ten sam, który napędza 400 GT. Ma 12 cylindrów, 3,9 l pojemności i moc 235 kW (320 KM). W stosunku do 400 GT przekonstruowano skrzynię biegów, a dokładniej wydłużono ostatnie dwa przełożenia. Dzięki temu przy identycznym przyspieszeniu 400 GT 2+2 dysponował prędkością maksymalną o 20 km/h większą niż 400 GT (270 km/h). Model ten sprzedawał się nadspodziewanie dobrze. Mury fabryki opuściły 224 sztuki. Ze względu na dużą wytrzymałość aut większość z nich jest na chodzie po dziś dzień i cieszą się wielkim powodzeniem wśród kolekcjonerów. Źródło: Wikipedia
  4. Lamborghini 400 GT Flying Star II Lamborghini 400 GT Flying Star II jest 4-miejscowym sportowym kombi-coupe firmy Lamborghini. Pierwszy raz został zaprezentowany w listopadzie 1966 roku w Turynie. Lamborghini 400 GT Flying Star II to ostatnie Lamborghini zaprojektowane przez mediolańską firmę Carrozzeria Touring. Niedługo po prezentacji "latającej gwiazdy" korporacja została zamknięta. Głównym projektantem samochodu był Carlo Anderloni. Mimo małych wymiarów zewnętrznych wnętrze auta było przestronne i zapewniało dużo miejsca pasażerom i ich bagażowi. Flying Star II jest napędzany tym samym silnikiem co 400 GT - 3,9-litrowym silnikiem V12 o mocy 320 KM przy 6500 obr./min oraz momentem obrotowym 375 Nm przy 4500 obr./min. Niemal zaraz po premierze jedyny egzemplarz "gwiazdki" został sprzedany, by dopiero w 1987 ukazać się na wystawie w Paryżu. W 1999 brytyjski właściciel wystawił Flynig Star'a na aukcji. Wtedy to pojazd nabył pewien Francuz, który posiada go do dzisiaj.
  5. BMW 2000 BMW Neue Klasse 2000 w wersji sedan pojawiło się na rynku rok później niż wersja 2000C. Oferowane było w latach 1966-1972. Samochód wprowadzony został jako bogatsza wersja modelu 1800, charakteryzował się szerszymi tylnymi lampami, lepszym wyposażeniem wnętrza oraz prostokątnymi reflektorami w pasie przednim. Na rynku północnoamerykańskim stosowano inny typ przedniego pasa z podwójnymi okrągłymi światłami. BMW 2000 (E121) '1966–1972: Samochód występował także w mocniejszej wersji 2000ti, wyposażona była ona w podwójny bocznossący gaźnik co zwiększało moc silnika do 120 KM (88 kW). Bardziej luksusową odmianą była 2000tilux, zawierała silnik z 2000ti, wykończoną drewnem deskę rozdzielczą oraz opcjonalnie skórzaną tapicerkę. BMW 2000 Polizei (E121) '1966–1972: Ostatnim wprowadzonym wariantem był 2000tii ('touring international, injected') z wtryskiem paliwa Kugelfischer i silnikiem o mocy maksymalnej 130 KM (95,5 kW). BMW 2000 tii (E121) '1968–1972:
  6. Lamborghini 400 GT Monza Lamborghini 400 GT Monza jest sportowym coupe firmy Lamborghini wyprodukowanym w tylko jednym egzemplarzu. Uważany za jeden z najpiękniejszych samochodów lat 60. i 70. Samochód wyjechał z fabryki w 1966 roku. Został wyposażony w silnik V12 o kącie rozwarcia cylindrów 60°, pojemności 3939 cm3 i mocy 235 kW (320 KM) przy 6500 obr./min oraz momenentem obrotowym wynoszącym 393 Nm przy 5000 obr./min. Napęd jest przekazywany na tylne koła. Monza jest pojazdem 4-miejscowym, tak samo jak 400 GT 2+2. Nadwozie zostało wykonane w całości z aluminium.
  7. BMW 1602 Sportowe sedany serii 02 zostały zaprezentowane po licznych sukcesach 4-drzwiowych modeli Neue Klasse. Przy wykorzystaniu silników M10 i podwozia z modelu 1600 stworzono nowe BMW 1600-2 (-2 od 2-drzwiowy) oraz później po prostu "1602" i "1600". Samochód zadebiutował w 1966 roku podczas Geneva Motor Show, sprzedaż trwała do 1975 roku. W latach 1967–1971 powstała limitowana seria kabrioletów opartych na serii 02, za montaż odpowiedzialna była firma Baur. Oprócz tego w latach 1967–1968 powstawała wersja 1600 TI wyposażona m.in. w gaźnik z modelu 1800 TI. Zapewniało to moc maksymalną 105 KM (77 kW) przy 6000 obr/min i prędkość maksymalną rzędu 175 km/h. Model dostępny był także opcjonalnie z 5-biegową manualną skrzynią biegów. W latach 1971–1972 dostępny był także wariant Touring – 3-drzwiowy hatchback oparty na modelu 1600.
  8. Subaru 1000 Subaru 1000 to samochód osobowy produkowany przez japońską firmę Subaru w latach 1966-69. Był to pierwszy przednionapędowy model marki. Poprzednie samochody Subaru takie jak: 360, Sambar czy 450 posiadały montowane z tyłu silniki, które napędzały oś tylną. 1000 to pierwszy model Subaru, do którego napędu użyto silnika o przeciwległych cylindrach (bardziej znanego jako bokser). Subaru 1000 było napędzane silnikiem o pojemność 977 cm³, który osiągał moc 55 KM przy 6000 obr/min. Maksymalny moment obrotowy wynosił 77 Nm przy 3200 obr/min.
  9. Toyota Corolla I Toyota Corolla to samochód osobowy produkowany przez japońską markę Toyota od 1966 roku. Pierwsza generacja Toyoty Corolli była produkowana w latach 1966 – 1970. Model ten występował jako: 2-drzwiowe coupé Sprinter, 4-drzwiowy sedan oraz 5-drzwiowe kombi. Do napędu Corolli I generacji używano silników: 1.1 (60KM), 1.1 (73KM), 1.2 (65KM) i 1.2 (78KM). Corolla I produkowana była w Japonii oraz Australii. Jej głównym konkurentem był Datsun 1000. Toyota Corolla (E10/11) '1966–1970: Toyota Corolla Sprinter (E15/17) '1966–1970: Toyota Corolla Van (E16/18) '1966–1970: Toyota Corolla AU-spec (E10/11) '1966–70: Toyota Corolla Sprinter JP-spec (E15/17) '1966–70:
  10. Syrena 110 W roku 1961 Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Motoryzacyjnego (BKPMot) rozpoczęło prace nad stworzeniem nowego samochodu małolitrażowego mającego zastąpić Syrenę 104. Pod kierownictwem inżyniera Edwarda Lotha opracowano projekty czterech prototypów oznaczonych kolejnymi literami greckiego alfabetu: Alfa, Beta, Gamma i Delta. Zbudowano trzy pierwsze prototypy, a do badań skierowano tylko przednionapędowe modele Beta i Gamma. Równolegle do prac BKPMot trwały prace zespołu konstruktorów w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu nad skonstruowaniem nowego samochodu popularnego – Syreny 110. W roku 1964 oba zespoły połączyły się, aby wspólnie pracować nad nowym polskim samochodem, który miał wejść do seryjnej produkcji już w roku 1968, przy wielkości produkcji rocznej sięgającej nawet 50 tys. sztuk. Przed zespołem konstrukcyjnym postawiono bardzo ambitne założenia. Nowy samochód miał mieć nowoczesne samonośne trzydrzwiowe nadwozie typu hatchback, w którym wygodnie mogłyby podróżować cztery osoby z 350 kg bagażu przy maksymalnej masie własnej pojazdu nieprzekraczającej 720 kg. Auto miało rozpędzać się do 100 km/h w 15 s, a prędkością maksymalną miało być 125 km/h, jednocześnie zużycie paliwa powinno być określone w granicach 8 litrów na 100 km. Aby sprostać tym wymaganiom skonstruowano zupełnie nowe lekkie samonośne 3-drzwiowe nadwozie. Zastosowano w nim bardzo ciekawe i nowatorskie rozwiązanie techniczne – dzieloną ramę przednią pozwalającą na demontaż całej przedniej części karoserii wraz z zespołem napędowym. To rozwiązanie miało umożliwić szybkie naprawy, a w przyszłości pozwolić na montaż 1-litrowego 4-suwowego silnika w układzie poprzecznym. W zawieszeniu nowego pojazdu zastosowano resorowanie na 4 spiralnych sprężynach (z przodu i z tyłu) współpracujących z układem 2 wahaczy oraz stabilizatora z przodu i pojedynczych wahaczy z tyłu. Z modelu 104 przejęto sprzęgło i skrzynię biegów. W drugiej kolejności należało zbudować nowoczesny silnik 4-suwowy. Jednak to zadanie odłożono na przyszłość skupiając się na dopracowaniu nowego 3-cylindrowego, ale wciąż 2-suwowego, silnika S-31 o pojemności 842 ccm i dobrych cechach trakcyjnych, przy umiarkowanym zapotrzebowaniu na paliwo. Pomimo nowoczesnej konstrukcji i osiągów na światowym poziomie w latach 1965-1966 wykonano tylko około 20 prototypów przeznaczonych do prób drogowych, a prace nad Syreną 110 porzucono ze względu na zakup licencji na Fiata 125p i Fiata 126. Wiadomo, że wszystkie z prototypów trafiły do rąk prywatnych. Do dnia dzisiejszego przetrwały na pewno dwa egzemplarze: jeden w rękach prywatnych, drugi znajduje się w Muzeum Techniki w Warszawie.
  11. Jaguar XJ13 Jaguar XJ13 to sportowy samochód osobowy wyprodukowany przez brytyjską firmę Jaguar Cars w jednym egzemplarzu w roku 1966. Jaguar XJ13 to 2-drzwiowy roadster. Do jego napędu użyto silnika V12 o pojemności pięciu litrów (4994 ccm). XJ13 osiągał moc maksymalną 509 KM (374 kW) przy 7600 obr/min oraz maksymalny moment obrotowy 523 Nm przy 6300 obr/min. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 5-biegową manualną skrzynię biegów. Prędkość maksymalna Jaguara XJ13 wynosiła 274 km/h. Powstał tylko jeden egzemplarz Jaguara XJ13.
  12. Peugeot 403 Peugeot 403 to samochód produkowany przez francuską firmę Peugeot w latach 1955-1966. Model 403 został zaprojektowany przez znanego włoskiego projektanta nadwozi Pininfarina. Początkowo samochód napędzany był silnikiem R4 o pojemności 1,5 l, który osiągał moc 65 KM przy 5000 obr/min oraz moment obrotowy 102 Nm przy 2500 obr/min. Dostępny również był silnik R4 o pojemności 1,3 l oraz diesel o pojemości 1,8 l. Model ten występował jako 4-drzwiowy sedan, 2-drzwiowy kabriolet oraz jako 2-drzwiowy pickup. Peugeot 403 posiadał trwałą tylną oś, która wykorzystana została także w samochodzie Simca Aronde, jednak samochody Citroëna oraz Panharda miały znacznie bardziej zaawansowane konstrukcje zawieszenia tylnego. Samochodem mogło podróżować sześć osób. Po złożeniu siedzeń otrzymywało się pełnowymiarowe łóżko. Szyberdach dostępny był już w standardzie. Wytrzymała konstrukcja samochodu została przygotowana specjalnie z myślą o dużej trwałości. Model 403 został zastąpiony z powodzeniem przez Peugeota 404, co jednak nie zakończyło produkcji modelu 403, był on produkowany jeszcze przez kilka lat jako tańsza alternatywa, koniec produkcji nastąpił w roku 1966. Wnętrze Peugeot'a 403:
  13. Honda S800 Honda S800 to samochód sportowy produkowany przez japońskiego producenta samochodów Honda. Pokazany po raz pierwszy w 1965 roku na Tokyo Motor Show. Zastąpił on model S600 jako wizytówka firmy. Honda S800 '1966–68 Podobnie jak S600, był dostępny w wersji coupe lub kabriolet. Silnik rzędowy 4 cylindrowy o pojemności 791 cm³ produkował 67 KM (49 kW) mocy przy 7570 obr/min. Prędkość maksymalna wynosiła 158 km/h, przy spalaniu na poziomie 6,7 l/100 km. Honda S800 Coupe '1966–70 Wczesne egzemplarze nadal wykorzystywały przekładnię łańcuchową i niezależne zawieszenie z tyłu, ale po wyprodukowaniu 752 kabrioletów i 242 samochodów w wersji coupe, Honda przełączyła się na bardziej konwencjonalne rozwiązania. Honda S800M '1968–70 Produkcja tego modelu została zakończona w maju 1970 roku. W sumie wyprodukowano 11 536 szt. S800. Mimo niewielkiej produkcji można spotkać to auto nawet w Polsce. Mi udało się zobaczyć na żywo S800 w wersji Coupe podczas zeszłorocznego Classic Moto Show w Krakowie. Tutaj dwie fotki:
  14. Honda S600 Produkcja Hondy S600 rozpoczęła się w marcu 1964 roku. Był to pierwszy samochód Hondy oferowany w dwóch wersjach, jako roadster, wykazującym duże podobieństwo do Hondy S500, oraz jako fastback coupé (z twardym dachem) wprowadzonym w marcu 1965 roku. Honda S600 '1964–66 Samochód był napędzany przez silnik DOHC, 4-cylindrowy, rzędowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą. Pojemność wzrosła do 606 cm³ w stosunku do Hondy S500, u której wynosiła 492 cm³. Motor osiągał moc 57 KM przy 8500 obr./min i pozwalał na rozpędzenie samochodu prędkości 145 km/h. Wersja kabriolet ważyła 715 kilogramów, a model coupé tylko dodatkowe 15 kilogramów więcej. Honda S600 '1964–66 Honda S600 była pierwszym "masowo oferowanym" przez Hondę samochodem. Pierwsze wersje oferowane były tylko z kierownicami po prawej stronie. Dopiero w późniejszym czasie dostępne były wersje z kierownicą po lewej stronie, przez co zwiększył się eksport tego pojazdu (kilka przed-produkcyjnych S500 wyprodukowano z kierownicą po lewej stronie, dwie lub trzy pokazywano w niektórych broszurkach z ofertami, ale cała produkcja S500 była tylko z kierownicą po prawej stronie). Wnętrze Hondy S600 '1964–66 Model S600 w obydwu wariantach roadster i coupé dostępne były w wersji podstawowej oraz specjalnej o oznaczeniu SM600 zawierającej dodatkowe elementy wyposażenie, takie jak – specjalne kolory nadwozia, ekskluzywne oznaczenia, specjalną antenę w daszku przeciwsłonecznym pasażera, lepsze poduszki w siedzeniach, szyny pod siedzeniem pasażera w celu szybkiego usunięcia fotela, a także ogrzewanie, radio i głośniki, światła cofania oraz zapalniczkę. Honda S600 Coupe '1965–66 Produkcja Hondy S600 była większym sukcesem, niż jej protoplasta, Honda S500. Faktem jest, że z trzech produkowanych silników o tej pojemności dla sportowych samochodów, Honda S600 miała najlepsze osiągi. Honda S600 Coupe '1965–66 Honda zbudowała 3912 roadsterów w 1964 roku oraz 7261 roadsterów i 1519 coupé w 1965 roku. Produkcja zakończyła się w 1966 roku (kiedy zaprezentowano model S800) ze sprzedanymi 111 roadsterami i 281 sztukami wersji coupé, dając całość na poziomie 11 284 sztuk w wersji kabriolet i 1800 w wersji coupé w ciągu trzech lat sprzedaży. Honda S600 Coupe '1965–66
  15. Maserati Ghibli Maserati Ghibli zaprezentowany został w roku 1966, przez lata ulegał modernizacji i różnił sie od modelu produkowanego w czasach późniejszych. Model Maserati Ghibli 500 SS produkowany był do roku 1974. Silnik w tym aucie to osiem cylindrów ustawione po cztery w dwóch rzędach, w rozwidleniu 90°. Blok silnika podobnie jak dwie głowice, wykonany jest ze stopów metali lekkich. wał korbowy kuty osadzony jest na czterech łożyskach. Pośrodku między dwiema głowicami umieszczony są cztery gaźniki dwugardzielowe typu Weber. Przy wewnętrznych ścianach obu tylnych błotników umieszczone są dwa zbiorniki paliwa każdy o pojemności 47 l. Paliwo pompowane jest do silnika przez dwie pompy elektryczne. Samochód ma dwa wlewy paliwa umieszczone po bokach pojazdu za bocznymi oknami. Ghibi ma chowane przednie reflektory, a klamki są tego samego typu, co w starszym modelu Polskiego Fiata 125p - wystające. Z silnikiem 5 l samochód ten uzyskuje prędkość od 0 do 100 km/h w ciągu 5,5 s. Oprócz wersji nadwoziowej coupe od 1968 roku samochód był produkowany w wersji kabriolet ze składanym dachem. Obie wersje opracowała firma Ghia.
  16. Zaporożec ZAZ-966/968/968A Model ZAZ-966 wytwarzany był od listopada 1966 do końca 1972 (model dla inwalidów do stycznia 1973). Prototypy samochodu powstały już w 1961. Nadwozie przestało przypominać Fiata 600 - tym razem styliści wzorowali się na "pontonowym" nadwoziu samochodu Chevrolet Corvair, także z silnikiem z tyłu (pomimo przywoływanego często podobieństwa do NSU Prinz 4, NSU i Zaporożec powstały w tym samym czasie). Bazowy model otrzymał nowy silnik MeMZ-968 (pojemność wzrosła do 1197 cm³, moc podwyższono do 41KM), a nadwozie wyposażono w charakterystyczne wloty powietrza chłodzącego silnik po bokach, zwane "uszami"; stąd samochód popularnie nazywany był uszastyj. Prostszym i produkowanym jako pierwszy wariantem, był ZAZ-966W (ros. ЗАЗ-966В), z 30-konnym silnikiem pojemności 887 cm³ z ZAZ-965A. Przednie zawieszenie oparte na drążkach skrętnych oraz sprężynach z amortyzatorami hydraulicznymi było kopią rozwiązania pochodzącego z Volkswagena. W stosunku do modelu 965 zmieniono tylne zawieszenie, które opierało się na wahaczach wleczonych oraz sprężynach z amortyzatorami hydraulicznymi. Ciekawie rozwiązany został system nagrzewania wnętrza pojazdu – do tego celu służyła nagrzewnica zasilana benzyną. Różnica temperatur przed i po nagrzaniu wg danych producenta dochodziła do 80 °C, aczkolwiek w praktyce działało słabo. ZAZ-966 Podobnie, jak poprzednik, samochód miał duże możliwości pokonywania kiepskich dróg - lepsze od innych radzieckich samochodów osobowych, czemu sprzyjało niezależne zawieszenie, spory prześwit, brak wystających elementów podwozia, duże 13-calowe koła jak na mały samochód oraz korzystny rozkład obciążeń (60% na przednią oś). ZAZ-966 był nieco większy i wygodniejszy od modelu 965, z większym bagażnikiem dzięki innemu profilowi przedniej części nadwozia i przeniesieniu baku paliwa do tyłu. Znacząco wprawdzie wzrosła cena samochodu - do 3000 rubli za model 966W i 3500 za późniejszą wersję 968, lecz np. Żiguli (Łada) 2101 kosztowała wówczas 5500 rubli. Wadą samochodu, podobnie, jak poprzedniego modelu, pozostało przegrzewanie się silnika w lecie. Na bazie modelu 966W wytwarzano też kilka specjalnych wersji dla inwalidów (WR, WB, WB2). ZAZ-968 Nieco zmodernizowany model ZAZ-968 produkowany był od 1971 do 1978 roku. Widoczną zmianą była rezygnacja z chromowanej fałszywej kraty na ścianie czołowej, zamienionej przez chromowaną poziomą ozdobę. Oprócz drobnych zmian, zmodernizowano deskę rozdzielczą i ulepszono hamulce przednie, natomiast silnik pozostał ten sam MeMz-968. Od 1973 do 1980 produkowano wersję ZAZ-968A, dostosowaną do nowych standardów w dziedzinie bezpieczeństwa samochodów, która otrzymała m.in. bezpieczną kolumnę kierownicy i bardziej miękką deskę rozdzielczą z tworzywa sztucznego zamiast metalowej. Także ZAZ-968 posiadał wersje dla inwalidów, ze słabszym 27-konnym silnikiem (ZAZ-968R, B, B2, AB, AB2). Pod koniec 1974 roku wprowadzono drobne zmiany zewnętrzne, nowe siedzenia, dwuobwodowy układ hamulcowy. Wprowadzono także model z mocniejszym 45-konnym silnikiem (MeMz968A). W roku 1978 wprowadzono model ZAZ-968M. Usunięto w nim wspomniane m.in. wystające wloty powietrza, zastępując je kratkami, wprowadzono zespolone lampy tylne, przednie lampy pozycyjne przeniesiono do kloszy reflektorów, zmieniono przednie kierunkowskazy. W ramach ujednolicania wprowadzono wiele elementów z samochodów WAZ (Łada/Żiguli) – m.in. lusterko wewnętrzne, przełączniki świateł, kierunkowskazów i wycieraczek, lampkę wewnętrzną, pompę paliwa, pompę hamulcową). Auto sprzedawano w dwóch wersjach silnikowych: 45 KM i 50 KM (zmieniono gaźnik oraz wprowadzono suchy filtr powietrza). Produkcję zakończono 1 lipca 1994. Następcą Zaporożca jest produkowany od 1988 samochód Tavria, z napędem na przednie koła i silnikiem chłodzonym cieczą.
  17. Lamborghini 400 GT Lamborghini 400 GT jest sportowym 4-osobowym coupé firmy Lamborghini, następca modelu 350 GT. Pierwszy raz został zaprezentowany w marcu 1966 roku w Genewie. Lamborghini 400 GT '1965–66 W 1966 firma Lamborghini zaprezentowała Miurę P400. Miało to miejsce na marcowym Geneva Motor Show. Miura miała doskonały silnik o pojemności 3,9 l, więc firma Lamborghini zastosowała ciekawy chwyt marketingowy. Silnik i skrzynię biegów z Miury zamontowano w 350 GT, tworząc w ten sposób 400 GT. Został on zaprezentowany równolegle z Miurą. Jego rama, nadwozie i wnętrze pochodzą prosto od 350 GT. Sprzedano 20 samochodów ze stalowym nadwoziem, a ostatnie 3 sztuki posiadały całkowicie aluminiowe nadwozia Superleggera. Oferowały znacznie lepsze możliwości, jednak były niemal dwukrotnie droższe od stalowego 400 GT. Wnętrze jak na owe czasy było niezwykle wytworne. Klient miał do wyboru kilka kolorów skóry. Ze szlachetnego drewna wykonano kierownicę i gałkę dźwigni zmiany biegów. Zamontowano wiele elementów chromowanych np. klamki. Silnik V12 o pojemności 3939 cm³, oferował kierowcy duży moment obrotowy nawet przy niskich obrotach oraz moc 239 kW (324 KM). Lamborghini 400 GT 2+2 '1966–68 Następcą modelu 400 GT było Lamborghini Islero 400 GT. Wnętrze Lamborghini 400 GT 2+2 '1966–68
  18. [h=1]1966 Ford Mustang Fastback Shelby GT350 Clone V8 Five speed Restomod[/h]
  19. Wartburg 353 W 1966 pojawił się następca "312" - Wartburg 353. Zgodnie z panującymi wówczas trendami kanciaste nadwozie, które zaprojektował Clauss Dietel, pomimo zwiększonej przestrzeni pasażerskiej, cechowało się mniejszymi niż u poprzednika wymiarami zewnętrznymi (jedynie szerokość była większa). Do napędu użyto znanego z poprzednika dwusuwowego silnika o mocy maksymalnej 45 KM, pozwalał on na osiągnięcie prędkości maksymalnej rzędu 130 km/h przy średnim zużyciu paliwa 8-9,5 l / 100 km. Zakładany poziom produkcji wynosił około 40 000 sztuk rocznie. W przednim rzędzie zastosowano dzielone fotele z możliwością regulacji kąta pochylenia oparcia, w wersji de Luxe można było je składać zupełnie tworząc dwa miejsca do spania. Użyto okrągłego koła kierownicy, deskę rozdzielczą obito czarną wykładziną. Wartburg 353 '1966–85 Podobnie jak w przypadku wcześniejszego modelu, 353 też doczekał się różnych odmian nadwoziowych, choć ich liczba była znacznie skromniejsza - poza sedanem były to: kombi - Tourist i praktyczny pick-up - Trans. W roku 1969 podniesienie mocy silnika z 45 do 50 KM. W wprowadzono szereg udoskonaleń: nową zaokrągloną tablicę rozdzielczą i łamaną kolumnę kierownicy, pasy bezpieczeństwa na fotelach przednich i uchwyty dla pasów na tylnej kanapie, dwuobwodowy układ hamulcowy z hamulcami tarczowymi na przedniej osi oraz ulepszonym korektorem siły hamowania na osi tylnej, wzmocnione zamki drzwi a także prądnicę prądu zmiennego. Kolejne zmiany miały miejsce w 1982, wprowadzono matowoczarny wlot powietrza, obwódki reflektorów i zderzaki (w miejsce chromowanych), zastosowano inny gaźnik, zmodyfikowane hamulce bębnowe z tyłu oraz reflektory przednie typu H4. Wartburg 353 Tourist '1968–85 Ostatni "lifting" Wartburg 353 przeszedł pod koniec 1984, wprowadzono m.in: jednolity pas przedni w kolorze nadwozia, model ten oznaczono jako 353S. Na życzenie klient mógł zamówić dźwignię zmiany biegów w podłodze niemal od samego początku produkcji. W Polsce ta opcja była jednak rzadko spotykana i można ją było zauważyć szerzej w ostatnich latach produkcji, od około 1986 roku. Samochód wyróżniał się pojemnym bagażnikiem, w wersji sedan - 525 l, w kombi po złożeniu kanapy 2000 l. W roku 1969 zaprezentowano oparte na 353 dwumiejscowe sportowe auto Wartburg Melkus RS1000, jego produkcja trwała do roku 1980, powstało 101 egzemplarzy. Wartburg 353W Trans '1985–88 Wersja eksportowa na rynek brytyjski nosiła nazwę Wartburg Knight, jej importu zakazano w roku 1984 z powodu niespełniania norm emisji spalin. Problem ten rozwiązywano montując do nowych pojazdów silniki pochodzące z samochodu Morris Marina. 353 był praktycznie ostatnią prawdziwą nowością w historii tego wschodnioniemieckiego producenta. Pomimo wielu modernizacji, z których najbardziej widoczną przeprowadzono w 1985 zmieniając m.in. pas przedni, auta te ze swoim "kołyszącym się", ramowym nadwoziem coraz bardziej odstawały od zachodniej konkurencji. Poważniejsze zmiany konstrukcyjne były nieuniknione - na wdrożenie całkiem nowego modelu (prototypy 360, 610m) nie było pieniędzy i zgody władz państwowych. Fabryka próbowała ratować wizerunek swoich produktów biorąc nadal udział w licznych, renomowanych imprezach sportowych. Jednak startujący w latach osiemdziesiątych rajdowy model 353 WR wyglądał groteskowo przy kilkusetkonnych audi i lanciach. Wartburg 353WR '1976–84
  20. Też pięknie jest... Więcej: 1966 Ford Mustang Fastback - Never Straying Far - Modified Mustangs & Fords Magazine
  21. [h=1]Cowl getting together on Zulma's 1966 Mustang Coupe - Day 79 - Part 1[/h] http://www.youtube.com/watch?v=hegNGZ3G-Mk&feature=em-subs_digest
  22. Bestyjka, oj bestyjka... Więcej: 1966 Ford Mustang Fastback - Modified Mustangs & Fords Magazine
  23. [h=1]Toby's generous Gift for Zulma's 1966 Mustang Coupe - Day 67[/h] http://www.youtube.com/watch?v=SwdGhgtKlp0&feature=em-subs_digest
  24. Taki lowriderek... Dawno u nas żadnego nie było.. Więcej: 1966 Chevrolet Impala - Lowrider Magazine
  25. [h=1]1966 Shelby GT 350H Mustang Fastback Replica for Sale[/h]
×